9.8.11

CURSO DE TÉCNICA VOCAL CANTADA E FALADA CON MÓNICA DE NUT


A proposta de curso que nos achega Mónica de Nut

para o 15 e o 16 de outubro:

OBXECTIVOS:

- Coñecer e desenvolver as posibilidades vocais personais.

- Evitar problemas relacionados coa voz e o seu uso.

- Obter o mellor rendimento vocal co menor esforzo.

- Coñecer e exercitar as técnicas de relajación e respiración adecuadas para a fonación con conciencia corporal.

- Dotar de firmeza, alcance, flexibilidad e naturalidade á voz .

- Análise das cualidades do son vocal para conseguir a máxima gama de matices: volume, entoación, duración, ritmo, velocidade… aproximando a voz falada ó canto e viceversa.

- Descubrir formas de expresar coa voz a emoción e o propósito do discurso.

- Cantar cancións como solista e a coro propostas no cursos e polo alumnado.


METODOLOXÍA:

Curso práctico no que os/as participantes exercitan as técnicas que se van presentando na súa maoría en grupo. Comprobarán a súa utilidade con exercicios corporais de respiración e movemento, con outros de descubrimento e traballo das cualidades vocais e comunicativas. Atenderase especialmente a coordinación da linguaxe corporal e vocal sen obstaculizarse; enriquecéndose e completándose entre sí na fala e no canto.

PROGRAMACIÓN E CONTIDOS:

SÁBADO 15 de outubro:

1ª sesión: Sábado de 10:00h á 12:30h.

Presentación

Quecemento corporal e respiración para a fala e o canto I

Vocalización para a fala e o canto I

2ª sesión: Sábado de 12:30h á 14:00h.

Traballo de canción a varias voces (entoación, rexistro, dicción, empaste, dinámica… no canto)

3ª sesión: Sábado de 16:00h á 18:00h.

Quecemento corporal e respiración aplicada ó canto II

Vocalización aplicada ó canto II

Comentario dos apuntes de técnica vocal facilitados

4ª sesión: Sábado de 18:00h á 20:00h.

Traballo de cancións para solista con acompañamento instrumental gravado

(entoación, rexistro, dicción, empaste, dinámica… no canto)


DOMINGO 16 de outubro:

5ª sesión: Domingo de 10:00h á 12:00h.

Quecemento corporal e respiración aplicada ó canto III

Vocalización aplicada ó canto III

Resposta a preguntas dos apuntes facilitados

6ª sesión: Domingo de 12:00h á 14:00h

Traballo doutra canción a varias voces (entoación, rexistro, dicción, empaste, dinámica… no canto)

Repaso e perfeccionamento da primeira canción

7ª sesión: Domingo de 16:00h á 18:00h

Equilibrio do espacio sonoro: planos, empaste, efectos coa voz entoada

Traballo de cancións para solista con acompañamento instrumental gravado

(entoación, rexistro, dicción, empaste, dinámica… no canto)

8ª sesión: Domingo de 18:00h á 20:00h

Traballo co material musical ou teatral que o alumnado estea a traballar persoalmente


Mónica de Nut canta ópera, jazz, música de raíz, música experimental… ten experiencia na interpretación teatral e na expresión corporal. Estudiou piano e pedagoxía musical diplomándose na Universidade de Vigo. Formouse no canto lírico licenciándose na Escola Superior de canto de Madrid na especialidade de Teatro Lírico, no canto tradicional en varias agrupacións e no jazz na escola Estudio de Compostela e no S.P.J. de Pontevedra.

Ademáis de cantar en varias agrupacións como Isga Collective, o duo Litanei, pandeireteiras A Buxaina… lanzou un primeiro disco de Mónica de nut trío, con Paco Dicenta ó baixo e bases eléctrónicas e Virxilio da Silva á guitarra.

Participou tamén en montaxes operísticas e de teatro musical; incluída a interpretación de Jenny na Ópera dos tres reás de Bertolt Brecht e Kurt Weill dirixida por Quico Cadaval e protagonizada por Luis Tosar.

http://www.myspace.com/monicadenut

Máximo 10 prazas por orde de matrícula no 659.888.709.
Prezo: 120 euros.

8.8.11

CURSO DE DANZA: ESTADOS DISPOÑIBLES – TRAXECTORIAS IRREVERSIBLES (I)


A bailarina Mónica García impartirá un curso de danza no Laboratorio de Movementos de outubro a decembro coa seguinte proposta:

“Propoño un traballo de adestramento físico que sitúe o corpo en posición de acoller diferentes posibilidades de movemento. Despois, traballando dende a diversificación da atención que propicia a simultaneidade entre repetición de estímulos e produción de materiais, xeraranse construcións coreográficas transitorias que representan os estados, as velocidades e as dinámicas do corpo. Estas construcións articularanse a través do emprego de distintas ferramentas que manexaremos ó longo deste curso. O obxectivo é atopar dende o contexto proposto unha maneira subxectiva de entender e xerar o movemento.”

Os bloques temáticos básicos sobre os que traballaremos:
- adestramento físico.
- alineación e espazos do corpo.
- xeración de construcións coreográficas transitorias

Horario: Todos os martes e xoves de 20.30 á 22:00 de outubro á decembro.
Sesión aberta e gratuíta o martes 27 de setembro.
10 prazas por orde de matrícula no 659.888.709
Mensualidade: 65euros

Mónica García é titulada en Coreografía e técnicas de interpretación da Danza polo Real Conservatorio Profesional de Danza de Madrid , ademais de Especialista en “Cambios na Cultura e na Sociedade, novas tecnoloxías, novas industrias e novos usos” pola UOC-LABoral. Bailou con Catherine Diverrés para o CCNRB en Francia, no Staatstheather de Damstadt en Alemaña, nas compañías 10&10 e Provisional Danza entre outras. Foi asistente coreográfica en "Das haus of Bernarda Alba" dirixida por Mei Hong Lin para o Staatstheather de Darmstadt e foi profesora de danza para dita compañía. Podedes ver unha mostra da súa derradeira peza "La velocidad de las cosas" neste vídeo.

6.8.11

AMPARO NOVAS (SOBREEXPOSTAS: A DANZA GALEGA ACTUAL)



¿Cando e onde comezaches a bailar?

A.N. Comecei a formarme en danza clásica en Cangas de Morrazo con Maite Quiñones no ano 1986 (tiña eu dez anos) e a bailar de forma profesional no ano 1998 (con 22 anos) na Compañía de Danza do Noroeste en Viana do Castelo (Portugal) dirixida por Ruben Marks.


¿Sobre que material e como bailas na túa derradeira peza?

A.N. A miña última peza “Branco” xira arredor da cor branca; é un intento reflectir as distintas cualidades desta cor tanto a nivel cromático como a nivel sensitivo. Intento deixarme levar por todo o que me rodea, pola música pola compaña e explorar diferentes ideas.


¿Cales son os teus referentes artísticos?

A.N. Coreógrafos que me encantan e que son una fonte de inspiración para min son Mats Ek, Ohad Naharin, William Forsythe, Wim Vandekeybus ou Jiri Kilian. Durante a miña estancia en Barcelona tiven a sorte de poder ver algunhas pezas en directo e todos aportaron algo a miña forma de entender a danza.


¿Como crees que hoxe evoluciona a danza?

A.N. A danza penso que evoluciona na busca de novas fronteiras, esa busca de novas alternativas a que fai que cada vez se baile menos. En xeral creo que hai unha tendencia a deixar de bailar.


¿Como valoras a situación da cultura galega en xeral e a da danza en particular?

A.N. Desgraciadamente penso que a nosa cultura está demasiado vinculada a política en xeral e isto é un grave impedimento para desenvolver a nosa cultura libremente, e o mesmo coa danza.


¿Como crees que se debería artellar un traballo en rede que fortalecese a colaboración entre os actores culturais? ¿propós algunha acción concreta?

A.N. Penso que debería haber máis comunicación entre nós, dar a coñecer os nosos traballos e reflexionar un pouco sobre eles, escoitar a opinión dun actor da miña obra por exemplo e así con todo (mestura creativa). Creo que pode ser interesante e enriquecedor favorecendo a creación dun caldo de cultivo que seguro xerará máis cousas.


¿Cales son os mecanismos de produción e distribución para lograr a mobilidade do teu traballo? ¿Onde creaches e bailaches as túas derradeiras pezas?

A.N. Contar con un produtor e un distribuidor sempre que se poida.

A miña última peza “Branco”(2011), proxecto en residencia do CCG, foi feita entre o CCG e “La Fabrica” en Oleiros, sempre e cando estes espazos estiveran dispoñibles (cada vez é máis complicado ter un espazo de creación); e de momento só se bailou na estrea en Abril no Salón Teatro en Santiago.

Con “Algo se mueve dentro” (2008) foi a miña primeira peza como tal foi feita entre a CCG, o Centro Cívico la Barceloneta (Barcelona) e o Centro Cultural Villa de Nerja (Málaga). Esta peza producida por Cía Fernando Hurtado bailouse en diferentes festivais de Málaga, Asturias, Zaragoza, Barcelona, A Coruña, Lugo, Vigo e Santiago de Compostela.


¿Podes apuntar algún evento, espazo e/ou programación que estea a ampliar ás fronteiras da danza na actualidade?

A.N. Non estou segura.


¿Que lle aconsellarías a un espectador para inicialo na danza que se programa actualmente?

A.N. Que coñeza como evolucionou a danza desde as súas orixes ós nosos días, para elo recomendaríalle que lera o libro “Historia del ballet y de la danza moderna” de Ana Abad Carlés que, aínda que se centra máis que nada no ballet; é moi esclarecedor a hora de ter un esquema xeral da evolución da danza. Ademais que asista a ensaios abertos de compañías de danza para saber como traballan e en que consiste o seu día a día.


Amparo Novas licenciouse en Pedagoxía da danza polo Institut de Barcelona (Xuño 2010) e traballou en diferentes compañías como Cía Dansa do Noroeste (Portugal), Druida Danza (A Coruña), Cía Fernando Hurtado (Málaga), Centro Coreográfico Galego (A Coruña) e Sólodos (A Coruña).

Creadora de dúas pezas “Algo se mueve dentro”- que podedes ver neste link - (2008) e “Branco” (2011) é tamén profesora de danza contemporánea do Espazo de Danza da Universidade de Santiago de Compostela (EDU). O longo da súa traxectoria profesional tomou clase con recoñecidos coreógrafos como Thomas Noone, Guillermo Weickert, Angels Margarit, Mercedes Boronat, Bebeto Cidra, Janus Zubisc, Victor Ullate, Sol Picó e José Parés.

3.8.11

SOBREEXPOSTAS: A DANZA GALEGA ACTUAL


Captar unha imaxe en movemento da danza galega actual é o obxectivo deste proxecto que nace da necesidade de visibilizar o traballo das nosas coreógrafas. Para conseguila construímos un cuestionario que enviamos a varias coreógrafas seleccionadas entre as máis activas e representativas da danza que se está a facer agora mesmo en Galicia. O obxectivo é que resposten diferentes cuestións arredor do seu traballo. Nas próximas entradas publicaremos as súas respostas por orde de chegada.

Entre elas hai galegas, unhas viven en Galicia e outras que residen fora, tamén artistas acollidas doutras comunidades como Madrid e países como Cuba. A diversidade de procedencia e a heteroxeneidade das súas propostas é unha constante deste fenómeno que xurdiu co traballo das salas alternativas nos anos 90 – hoxe pechadas- e reforzouse dende o ano 2004 durante a aplicación dunha política cultural autonómica anovadora e sensible ás demandas escénicas e ás novas metodoloxías de xestión cultural.

Isto logrou a emerxencia dunha xeración de coreógrafas cunha produción estable durante os últimos cinco anos da década 2000-2010 que hoxe mantense nun contexto desfavorable de fonda crise económica unida á continua redución de apoios públicos á cultura.

Con esta selección de artistas non pechamos a multiplicidade de achegas que hoxe conviven no eido da danza galega. O obxectivo de SOBREEXPOSTAS é visibilizar como bailan e como redefinen a danza na actual situación de crise as nosas coreógrafas.

imaxe de Esther Taboada